Afscheid

Door: Henk van Schie

Na mijn fiets, auto en fotoapparatuur is nu mijn Mac-computer aan de beurt om de deur uit te doen. Het werken ermee wordt steeds lastiger. In het verleden deed ik er alles op; foto’s bewerken, teksten maken,  programmeren, websites voor anderen maken en nog veel meer. Nu kan ik dat alles niet meer en is het tijdperk computer aan het afdwalen, en kan ik niet meer met programma’s omgaan.
Hij dient alleen nog voor de foto’s die ik daar op heb staan, en die staan daarnaast ook nog eens op een laptop. In de tijd dat ik nog werkte was het een grote hobby van me. Dit alles is verleden tijd, tijd dus om hem iemand anders te gunnen die er wel mee kan omgaan, ik vind het het niet goed dat hij werkloos op mijn bureau blijft staan.

Na wekenlang erover te hebben nagedacht, gewikt en gewogen, heb ik uiteindelijk besloten hem aan mijn dochter te geven die er heel blij mee is. Voor mij betekent dit afscheid dat er weer een stukje van mijn vrijheden en hobby's door mijnheer Alzheimer wordt afgepakt. Het voelt, na te zijn opgegroeid met de computer en hem geïntroduceerd heb in mijn werkkring, als een groot verlies. Voor mijn foto’s heb ik gelukkig nog wel een laptop, waar ik ze op kan slaan en  sorteren. Nu rest mij nog de iPad en iPhone, dat zijn nu nog mijn grote vrienden die ik nog steeds gebruik voor de dagelijkse dingen zoals agenda, een e-mail maken en berichtjes versturen.
Het is een aanvulling op mijn geheugen en zolang ik daar nog van gebruik kan maken ben ik erg blij.

Het moeilijkste voor mij bij het hebben van Alzheimer is het inleveren, iedere keer een heel klein stukje en vooral omdat ik me daarvan bewust ben. Ik ben wel blij dat ik een heleboel dingen nog wel kan, en nog steeds goed kan functioneren in het dagelijkse leven.
Ik heb geleerd te accepteren, hoe moeilijk dat ook is. Soms zijn er lastige en moeilijke dagen, maar met lieve mensen om me heen is het nog voor mij de moeite waard er tegen te vechten en mijn optimisme te gebruiken om verder te gaan.

Jouw verhaal op deze site?

Wil je zelf een bijdrage leveren aan deze site klik dan hier

Reacties:

  1. Hoi Henk, wat fijn dat je je verhaal vertelt. Ik ben zelf ook dol op mijn Mac, dus ik snap dat dit voor jou een moeilijk afscheid is. Mijn vader is ook dement, en kan zelf niet veel erover vertellen. Fijn dat jij dat wel doet!

  2. Joh! Wat heeft U dat mooi beschreven, Henk!
    En wat een enorme moed om dat allemaal neer te ‘pennen’!
    Ik wens U en Uw familie, alle goeds toe voor de toekomst.
    Lieve groet, Atie.

  3. Hallo Henk,
    Dat lijkt mij echt heel moeilijk, steeds weer een proces van loslaten en accepteren. Ik heb bewondering voor hoe je dt doet en met ons deelt. Wat een scherp inzicht heb jij in je eigen ziekteproces! Wat een wijsheid en intelligentie naast alles wat niet meer gaat!
    Doe je de groeten aan je dochter?

  4. Beste Henk,
    Jouw verhaal is herkenbaar en dapper. Vooral voor wat betreft inleveren voor mijn moeder die helaas ook getroffen is door de vreselijke ziekte dementie.
    Veel sterkte.

  5. Ik wil Brigitte, Atie, Katinka en Els bedanken voor de mooie reacties die jullie hebben gegeven. Dat geeft mij veel voldoening en de drive om hier mee zo lang het nog gaat door te gaan. Om hier openhartig over te zijn is voor mij de goede manier om er mee om te gaan.
    Hartelijke groet Henk

5 gedachten over “Afscheid”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *