Dag moedertje...

Door: Gerdien Breimschrijft

De hele ochtend ben ik bij haar.
'Dag moedertje, Gerdien hier. Ik ben bij je hoor' zeg ik verschillende keren tegen haar.
Op zachte toon murmelt ze dan wat. Het meeste kan ik niet meer ontcijferen, is warrig of onduidelijk, maar soms is iets wél goed te verstaan. 'Verrassing' en na wat ondefinieerbaars hoor ik 'heel lief'.
Mijn ogen lopen vol. Vier, vijf, zes keer druk ik haar vol overgave een kus op de wang.
'Och moedertje, ik vind jou ook zo ontzettend lief' zeg ik verstikt door tranen. Ik geef haar nog een dikke klapzoen en bedel: 'Krijg ik er ook eentje terug?'
'Ja...' klinkt het bijna onhoorbaar.
Voorzichtig leg ik mijn wang tegen haar krachteloze mond en voel hoe ze me vederlicht met haar lippen aanraakt en kust.
Eerder in deze week zei ze, toen ik haar bij binnenkomst begroette, dat ze er zo'n fijn gevoel van kreeg.
'Waar voel je dat?' vroeg ik aftastend.
'In mijn hele lichaam' antwoordde ze zacht.
'Zou je dat liefde kunnen noemen?' ging ik verder.
'Het is groter dan dat' hoorde ik haar zeggen.
Woorden van goud, die m'n hart binnenstroomden.

Ik pak haar hand en voel hoe ze me stevig vasthoudt.

's Middags is mijn zus bij haar. Ons moeders is in diepe slaap en krijgt van de wereld om haar heen niks meer mee.
'Ze ademt snel en hoog, maar in een regelmatige cadans' appt zus me aan het eind van de middag.

's Avonds ga ik weer naar ons moeders toe. Johan gaat met me mee. Hij gaat op de stoel links naar ons moeders' bed zitten. Ik sta rechts naast haar bed, klapzoen haar op de wang en kijk naar haar bleke snoetje op het kussen. Ze ademt snel, het gaat moeizaam.
Ik loop snel even naar iemand van Zorg en check of ons moeders hier hinder van ervaart. Ik word voor de zoveelste keer met liefde te woord gestaan. Door de medicatie die ze inmiddels krijgt, voelt ze geen ongemak meer. Gerustgesteld loop ik terug naar ons moeders in haar bed.

'Ze ademt anders' zegt Johan tegen me als ik er weer ben.
Samen kijken we stil naar ons moeders. Ik leg mijn hand op haar voorhoofd. Ze voelt koel aan.

Dan ademt ze rustig nog een keer in en een keer uit, laat tegelijkertijd een windje en valt stil.
Johan en ik kijken eerst naar haar, dan naar elkaar.
'Is ze weg?' vraag ik ongelovig en vol verbazing aan hem.
Hij voelt haar pols en zegt: 'Ik denk het wel'.

Op eerste kerstdag, de dag waarop ons moeders haar leven lang de geboorte van haar kindeke Jezus vierde, blies ze om 19.55 uur haar laatste adem uit.

In mijn hart huil ik en tegelijkertijd ben ik oneindig blij voor haar.
Dag moedertje.

 

Jouw verhaal op deze site?

Heb je ook een leerzaam verhaal, inspirerend idee of nieuwe invalshoek? We horen graag van je!
Bijvoorbeeld in de vorm van een blog of dementiedagboek. Op deze pagina lees je hoe je kan bijdragen aan Dementieweb.

Reacties:

  1. gecondoleerd en sterkte. Ontroerend verwoord. Herkenbaar ook.
    Helaas koos onze moeder ervoor om, volgens haar eigen regie, die ze tot het eind heeft bewaard, zonder ons 3tjes te vertrekken, na een veel te kort ziekbed, alleen haar evver was toevallig bij haar. Op 13 november jl. Maar we hebben er vrede mee, ze heeft de mooie leeftijd van 90 mogen halen, waarvan de laatste 6 in de mist van alzheimer en afasie. Ze bleef ons gelukkig tot het eind herkennen en heeft een liefdevolle verzorging gehad in de kleinschalige woonvorm van het verpleeghuis.

  2. Gecondoleerd met het verlies van je moeder en heel veel sterkte de komende zware tijd. Ik was dit aan het lezen en alles kwam weer boven het verlies van mijn moeder het is zo herkenbaar. Heel heel veel sterkte. ?

  3. Dankjewel voor je lieve en openhartige reactie Ineke.
    Die eigen regie van je moeder, zelfs aan het eind van haar leven, is misschien wat lastig, maar ik vind het ook van kracht getuigen. Die stroomt ongetwijfeld ook in jou.
    Hartelijke groet, Gerdien

  4. Dank Nelly, voor je warme woorden. Hoop dat mijn verhaal je naast herkenning ook wat troost heeft gebracht.
    Hartelijke groet, Gerdien (Breimschrijft)

6 antwoorden op “Dag moedertje…”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *