Door: Henk van Schie

Het is een mooie dag,
het zonnetje staat aan de hemel.
Ik zit in op mijn favoriete bankje in het park,
met de natuur om me heen.

Het gezang van de vogels dringt tot me door.
Het klinkt glashelder en zuiver.
De bloemen laten een palet aan kleuren zien.
Zij komen binnen op mijn netvlies.
De bomen, zij wuiven wat heen en weer.
Hun takken bijna vriendschappelijk over mijn schouders.
Ik proef de sfeer en voel de lucht om me heen.

Wat voor een reden is er vandaag,
wat maakt het zo mooi en groots?

De natuur wil me iets zeggen.
Terwijl ik bedenk wat dat zou kunnen zijn
waarneem ik, hoe stil het is.

Dat is het, ik hoor de stilte.
Wat is dat toch mooi.
Stilte geeft mij rust en de natuur laat zich spreken.

Ik luister, ik luister en fluister,
wat is de natuur toch mooi.

Reacties:

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *