Henk

Henk (1942) uit Velserbroek houdt, sinds hij een jaar geleden op zijn 73ste de diagnose alzheimer kreeg, een geschreven dagboek bij. Hier leest hij uit voor, aangevuld met verhalen over wat hij momenteel meemaakt. ‘Ik hoop dat ik met het spraakdagboek kan bijdragen aan een begripvollere wereld waarin de ziekte van Alzheimer een plek heeft.’



Het is na een aantal goede nachten te hebben gehad weer de beurt aan een mindere nacht. Het is 01:15 uur. Zaterdag op zondag nacht. Ik lag al weer meer als ...



"Ik ben in de gelukkige omstandigheden dat ik goed word opgevangen door mijn naasten: Mijn vrouw, onze dochter, schoonzoons, kleinzoons. We kunnen erover praten en ze begrijpen mij. Ook ben ...



"Ik deel mijn pijn en verdriet. Juist het geen wat een ander niet ziet. Zodat jullie weten wat ik bedoel. Jullie aandacht en liefde zorgen ervoor zodat ik mezelf wat ...



"Vanaf dat ik uit het arbeidsproces ben geraakt ben ik vrijwilligerswerk gaan doen. Met het bijhouden van de website voor ouderen. Tot aan 2014. Toen moest ik stoppen in verband met ...



"Om even over 3 kwam de casemanager zich voorstellen, als ik het goed heb heet ze Carla. Ze kwam goed bij me over, heel vriendelijk. Ontzettend veel gevraagd over hoe ik ...



"Wat mij bezig houdt is, is wat is mijn toekomst. Ik heb geen inzien. Alzheimer is een lastige ziekte. Deze is onvoorspelbaar. Het is iets anders dan dat je je ...



"Vandaag weer een dagje wandelen met de Oppeppers . Het weer is goed dus wordt het genieten in de duinen. Om kwart voor tien ben ik richting bus gelopen om naar ...

"Afgelopen vrijdag ben ik naar Beter Horen gegaan om mijn gehoorapparaatjes nog iets te laten bijstellen en harder zetten. Ze hebben ze afgesteld en harder gezet. Verder kunnen ze niets ...