Henk (1942) uit Velserbroek houdt, sinds hij een jaar geleden op zijn 73ste de diagnose alzheimer kreeg, een geschreven dagboek bij. Hier leest hij uit voor, aangevuld met verhalen over wat hij momenteel meemaakt. ‘Ik hoop dat ik met het spraakdagboek kan bijdragen aan een begripvollere wereld waarin de ziekte van Alzheimer een plek heeft.’

“Om even over 3 kwam de casemanager zich voorstellen, als ik het goed heb heet ze Carla. Ze kwam goed bij me over, heel vriendelijk. Ontzettend veel gevraagd over hoe ik erachter was gekomen dat ik de diagnose kreeg voor Alzheimer. Ook hoe ik er mee om ga en het beleef. Ik heb haar verteld […]

“Wat mij bezig houdt is, is wat is mijn toekomst. Ik heb geen inzien. Alzheimer is een lastige ziekte. Deze is onvoorspelbaar. Het is iets anders dan dat je je been breekt, want dat is redelijk eenvoudig te behandelen. Alzheimer niet. Het enige wat ik weet is, dat mijn geest langzaam zal achteruit gaan. Dat […]

“Vandaag weer een dagje wandelen met de Oppeppers [Henk’s wandelgroep, redactie]. Het weer is goed dus wordt het genieten in de duinen. Om kwart voor tien ben ik richting bus gelopen om naar Haarlem te gaan voor de ontmoeting met de andere mede-Oppeppers. We hebben allemaal een eigen belevenis over onze wekelijkse wandeling. Immers wandelen […]

“Afgelopen vrijdag ben ik naar Beter Horen gegaan om mijn gehoorapparaatjes nog iets te laten bijstellen en harder zetten. Ze hebben ze afgesteld en harder gezet. Verder kunnen ze niets doen. Ik zal het er voorlopig mee moeten doen en ook accepteren dat mijn gehoor niet beter wordt. Ze vertelden me dat het slecht horen […]

 “Nadat ik van de week weer een paar keer geconfronteerd ben met mijn vergeetachtigheid, word ik in mezelf erg kwaad om reden dat soms niet kan uitstaan dat het gebeurt. Soms ben ik in de nacht als ik niet kan slapen er mee bezig. Zo ook vannacht. Ik kon niet slapen. Ik heb het laatste […]

“Ik kijk nog even terug op de afgelopen kerstdagen en oud en nieuw. Hoe gezellig de feestdagen ook allemaal zijn, het is wel vermoeiend. Af en toe duizelt het van allerlei indrukken en het niet precies meer kunnen volgen van wat er allemaal gebeurt maar ik zou het toch niet willen missen. Alle gezelligheid die […]

“Vandaag alweer vroeg de deur uit om even mijn baard  te laten knippen in IJmuiden. Gezellig met hem koffie gedronken en bijgepraat. Was al een tijdje niet gebeurd. Had altijd het gevoel dat hij me ontweek omdat hij geen weg wist met het feit dat ik beginnende Alzheimer heb. Toen ik om half elf weg […]

“Gisterenavond kreeg ik een WhatsApp bericht van een oud collega met de vraag om een keer met hem te gaan wandelen. Waarschijnlijk te hebben beloofd in een gesprek wat ik aantal weken met hem en nog een collega heb gehad. Ik weet van het gesprek niets meer. En ook niet dat ik de belofte heb […]

‘Ik heb vandaag een gedicht wat ik heb geschreven: “Soms, heel even, bekruipt mij het gevoel Dat mensen niet snappen, hoe ik me nu voel Voor de buitenwereld, iemand die loopt te stralen Maar niemand ziet, dat ik blijk te verdwalen Verdwalen in emoties, gevoelens van vreugde en verdriet Die vreugde laat ik zien, maar […]

‘Vandaag is een dag waarbij ik twee positieve momenten heb meegemaakt en deze dag aan mijn dagboek kan toevertrouwen. Vanmorgen een email gekregen van Heiba van de Correspondent en de Verhalenbank, waarin ze mij vertelde dat ze gisterenavond een presentatie heeft gegeven in het Alzheimercafé in Amsterdam Noord waar ze mijn gedicht “Zoals ik was” […]