Luut

Luut (1941) woont samen met zijn vrouw Lieke in het Groningse Roden. Vroeger was hij socioloog aan de Universiteit van Groningen. Hij komt graag in het Odensehuis. Het inkijkje dat hij hier geeft in zijn leven met dementie is soms ontroerend, dan weer opbeurend, maar altijd openhartig.



Ik heb vanmiddag een gedicht voor je wat ik gemaakt heb. Het heet: Die ene letter.

De mens en dement
Een letter verschil
Je raakt nooit gewend
't Gebeurt tegen ...



''Dit is Luut uit Roden. Ik merk dat dementie leidt tot verlies van allerlei contacten. Eh, daar word je soms niet, ben je soms niet blij mee. Zo krijg ik ...



"Wat de dementie betreft, niets bijzonders te melden. Het gaat allemaal, zo als dat heet, langzaam bergafwaarts. Maar nog niet zo steil bergafwaarts dat ik het niet meer kan hanteren. ...

 



"Ik wilde iets meer weten van mijn inkomstenbelasting. Nou dat is een onderwerp wat jullie niet vaak te horen zullen krijgen. En daar is de boekhouder van mijn vrouw, ...



"Goedemorgen, dit is Luut uit Roden. Ik ga zo meteen naar het Odensehuis in Groningen. En daar wil ik jullie even mijn invulling van laten weten. En die beginletters van ...



"Ik wil jullie vandaag vertellen dat de zoon van mijn echtgenote uit de Verenigde Staten op bezoek is voor een paar dagen omdat hij z'n visum moet verlengen. Ik heb ...



"Ik stond vanmorgen voor de spiegel, en ik dacht, mijn gezicht aanschouwende, bekijkende, d'r is niks aan mijn gezicht veranderd. Ik heb nog niet de wezenloze blik die je soms ...