Silvy (1954) woont in Amsterdam en is 33 jaar lang verpleegkundige bij de GGD geweest. In oktober 2016 kreeg ze de diagnose alzheimer. In de eerste maanden had ze hier veel moeite mee, maar ze vertelt ons dat ze nu langzaam tot acceptatie begint te komen. Hierbij heeft ze veel steun van haar partner. Ze houdt erg van musea en brengt graag tijd door met haar twee kinderen.

“Dag met Silvy weer even want ik heb net opgehangen. Ik heb heel veel ingesproken maar ik vergeet eigenlijk toch nog te vertellen, dat wil ik graag kwijt, dat ik gisteren op de brainstormgroep in het Odensehuis ben geweest. En dat vind ik ook zon fijne mogelijkheid. Dat je daar met lotgenoten kan praten over […]

“Hallo met Silvy! Ehm het is weer een tijdje geleden dat ik ingesproken heb in de dementiedagboekentelefoon. Nou vind ik altijd wel leuk om te doen. Nouja eigenlijk gaat het wel naar omstandigheden redelijk goed met mij. Ik blijf nog steeds mijn dingen doen die ik eigenlijk tot nu toe altijd gewend ben geweest. Ik […]

“Ik heb in het begin dat ik mijn diagnose kreeg, heb ik zoveel gehuild. Nou volgens mij heb ik maanden achtereen gehuild. Maar dat is een tijd geleden weer. Dat was vorig jaar in 2017, ja. Maar dat is ook helemaal over. En soms vraag ik me af: ‘accepteer ik het nou dat ik Alzheimer […]

“Ik heb het gevoel alsof het iets slechter gaat met mijn geheugen, lijkt het. Maar dat durf ik niet helemaal te zeggen en ik hoop het natuurlijk van niet. Omdat  het dan anders wel heel snel zou gaan, die achteruitgang van mij. En daar ben ik wel bang voor. Ik blijf er bang voor. Maar […]

“Hallo met Silvy. De afgelopen vier dagen, ben ik geweest met een zorg uitje van de Odensehuis. En dat was zo gezellig om met lotgenoten dementie samen te zijn, samen te eten, samen uitstapjes doen. En ongedwongen toch jezelf kunnen zijn. Nou ik vond het heerlijk. Ik heb zo genoten. Ik ga zeker weer een […]

‘Wat ik wil vertellen is dat ik op de Stadionweg woon en ik wilde net brood halen. En het is zo druk op de Stadionweg. Zo druk. Dat ik kom, ik durfde bijna niet over te steken. Ik deed het natuurlijk wel, want er zijn wel stoplichten, dus dat heb ik gedaan. Verschrikkelijk die drukte, […]