Harry voelt zich een beetje depressief door zijn dementie. Luister hier naar zijn ingesproken dagboek.

''Marianne: Goedemiddag, hier is het duo weer. Harry heeft het een beetje moeilijk vanmiddag. Of meer dan een beetje.

Harry: Ja.

Marianne: Waar heb je het zo moeilijk mee?

Harry: Ik heb het gevoel dat ik niets meer goed doe.

Marianne: In je eigen ogen of in mijn ogen?

Harry: In mijn ogen.

Marianne: Je faalt in je eigen ogen?

Harry: Ik faal de hele tijd, ja.

Marianne: Omdat je dingen niet meer kan?

Harry: Ja.

Marianne: Ja dat is ook heel verdrietig.

Harry: Ja.

Marianne: En daar wordt je een beetje depri van?

Harry: Daar wordt ik een beetje depri van. Dat is toch niet zo gek?

Marianne: Helemaal niet. En wat is het ergste waar je in faalt?

Harry: Het ergste is de normale handelingen. Dat ik niet meer kan voorspellen wanneer ik wat goed doe, qua handelingen.

Marianne: Je bedoelt in je aan en uitkleden bijvoorbeeld?

Harry: Ook dat ja. Ook dat.

Marianne: En wat nog meer? Je zei net dat je het autorijden, dat je dat zo dwars zit nog steeds.

Harry: Nog steeds zit me dat dwars ja.

Marianne: Na twee jaar nog.

Harry: Na twee jaar. Nu nog niet over.

Marianne: Dat je dat niet meer kan.

Harry: Ja.

Marianne: Maar je hebt het een beetje moeilijk vanmiddag.

Harry: Ik heb het vanmiddag gewoon een beetje moeilijk.

Marianne: Nou dat mag toch ook wel eens. Het is toch ook verdrietig of niet.

Harry: Ja.

Marianne: Hoef je toch niet altijd vrolijk bij te blijven?

Harry: Nee.

Marianne: Dat was je boodschap voor vanmiddag?

Harry: Dat was de boodschap ja.''

Jouw verhaal op deze site?

Heb je ook een leerzaam verhaal, inspirerend idee of nieuwe invalshoek? We horen graag van je!
Bijvoorbeeld in de vorm van een blog of dementiedagboek. Op deze pagina lees je hoe je kan bijdragen aan Dementieweb.

Reacties:

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *