Harry en zijn vrouw Marianne vertellen over hun maandelijkse bezoek aan de huisarts vanwege Harry's frontotemporale dementie. Harry houdt de moed erin en voelt dat hij onder bewind staat, maar toch ook een eigen inbreng heeft.

Marianne: Waar wil je het over hebben van de week?

Harry: Oké, nou vanochtend hadden we een afspraak bij de huisarts.

Marianne: Waar ging dat over?

Harry: Ja dat ging over medicijnen.

Marianne Maar dat ging toch over het algemeen?

Harry: Over het algemeen, hoe het ons gaat.

Marianne Ja hoe het jou gaat.

Harry: Met mij gaat.

Marianne En hoe gaat het jou?

Harry: Ik mag niet mekkeren.

Marianne Oké, en dat doe je dan ook niet?

Harry: Dat doe ik niet nee.

Marianne En van wie mag je niet mekkeren? Van jezelf niet?

Harry: Van mezelf mag ik niet mekkeren nee.

Marianne Oké goed, prima, ik sta daar achter.

Harry: Met de huisarts hebben we even de algemene toestand doorgenomen.

Marianne: Met enige regelmaat ga je naar de huisarts om…

Harry: Ik ga iedere maand gaan we naar de huisarts.

Marianne: Is toch wel heel luxe he.

Harry: Dat is luxe hoor.

Marianne: Ik denk dat er weinig mensen zijn die zo'n huisarts hebben.

Harry: Als wij.

Marianne: Als jij. En ik ga tegenwoordig mee.

Harry: Ja.

Marianne: Wat zeg je dan? Je staat onder bewind.

Harry:: Ja je staat per slot van rekening sta je onder bewind he.

Marianne: Nu het is niet echt zo.

Harry: Nee maar..

Marianne: Maar dat gevoel heb je of niet?

Harry: Niet echt nee.

Marianne: Je hebt nog wel het gevoel dat je zelf inbreng hebt?

Harry: Ik heb nog wel eigen inbreng.

Marianne: Nou dat is mooi. Zo moet het ook.

Reacties:

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *