Harry: Het duo is er weer! Het ziet er naar uit dat de gemeente nu eindelijk goed is.
Marianne: Ja het contract is er echt. Zo’n contract heet ZIN.
Harry: Zorg in natura.
Marianne: Nou wij hebben er echt zin in. En we hebben zat van die gemeente.
Harry: Als je ziet hoeveel assistentie wij nodig gehad hebben om eruit te komen. En dat kost allemaal geld. Van professionals en vrijwilligers.
Marianne: Dat is wel heel warm hè dat iedereen in de pen is geklommen, voor jou.
Harry: Voor mij? Ja ja.
Marianne: Dat voelt wel goed toch. Goed. Maar dat is rond. En verder? Wat heeft er verder gespeeld van de week?
Harry: Ja ik had van de week ook nog een teleurstelling.
Marianne: Vertel. Je ging naar een verjaardag..
Harry: Ik ging naar een verjaardag en daar functioneerde ik voor geen meter.
Marianne: Ja dat was heel verdrietig Heiba.
Harry: Dat was heel verdrietig.
Marianne: En vervolgens heb je gezegd ik doe het niet meer. Ja. Misschien moet je het toch nog eens een keer proberen en moet ik wat meer...
Harry: Moet jij wat meer ingrijpen. Ja.
Marianne: Oké maar dat was verdrietig dat was even heel naar. Dat je je niet meer kan handhaven. Oké was het dat Harry?
Harry: Dit was mijn verhaal van van de week.
Marianne: Twee kanten van het verhaal. Vreugde en verdriet.

Jouw verhaal op deze site?

Heb je ook een leerzaam verhaal, inspirerend idee of nieuwe invalshoek? We horen graag van je!
Bijvoorbeeld in de vorm van een blog of dementiedagboek. Op deze pagina lees je hoe je kan bijdragen aan Dementieweb.

Reacties:

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *