'Harry: Het was geen beste week. We zijn weer terug van Texel na één week in plaats van twee weken. Ik sliep 's nachts heel slecht en Marianne besloot dat het niet meer ging.

Marianne: Dat heb je ook zelf besloten.

Harry: Ja dat heb ik ook zelf besloten.

Marianne: Niet alleen ik. Dat hebben we gezamenlijk besloten.

Harry:  We hebben gezamenlijk besloten dat het niet meer ging.

Marianne: En kan je ook uitleggen waardoor je zo warrig werd?

Harry: Ik sliep slecht.

Marianne: Ja ja. En daardoor werd je warrig. Maar je voelde je ook ziek.

Harry: Ik voelde me ook ziek ja.

Marianne: Je had last van je darmen en zo, dus ik denk dat het én-én is.

Harry: Het was én-én.

Marianne: En ben je blij dat je weer thuis bent?

Harry: Ik ben heel blij dat ik weer thuis ben.

Marianne: Maar is nou vakantie finit? Of wil je het nog een keer proberen.

Harry: Nou..

Marianne: Nou daar denk je nog even over na.

Harry: Ik denk dat ik het nog een keer een weekje probeer.

Marianne: Ja maar geen twee weken meer. En geen dingen ondernemen met andere mensen. Nee. Dat ga ik dan ook niet meer voorstellen. Dan gaan we gewoon samen dingen doen. En met de hond.

Harry: We moeten samen de dingen doen.

Marianne: We moeten het veel kleiner inrichten denk ik. Ik denk dat ik toch nog steeds te groots denk. Ik wil van alles ondernemen en dat lukt jou niet.

Harry: Dat trek ik niet meer.

Marianne: En zeker als je je niet helemaal lekker voelt. Maar goed, dat was... volgende week een positiever bericht neem ik aan. Hoop ik.

Harry: Ja, hoop ik ook.'

Jouw verhaal op deze site?

Heb je ook een leerzaam verhaal, inspirerend idee of nieuwe invalshoek? We horen graag van je!
Bijvoorbeeld in de vorm van een blog of dementiedagboek. Op deze pagina lees je hoe je kan bijdragen aan Dementieweb.

Reacties:

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *