Harry: Dit is het duo weer.

Marianne: Heb je een goede week gehad vorige week?

Harry: Vorige week was geen slechte week. Ik ben met Marianne naar Wilnis gegaan.

Marianne: Op de fiets.

Harry: Op de fiets. Half uurtje fietsen is dat en daar heeft Marianne wel wat dingetjes over.

Marianne: Ik ben een beetje geschrokken van hoe jij op de fiets je gedraagt. Dat je door het rode stoplicht rijdt gewoon en dan zoiets hebt van 'moet dat niet dan?' Ja dat is de impuls controle ik snap ook wel waardoor het ontstaat maar het is wel lastig.

Harry: Hmhm.

Marianne: En toen hadden we het er net over of dat dan nog wel moet, dat jij alleen op de fiets weggaat. Nou doe je dat ook niet veel meer maar.

Harry: Ik doe het niet veel meer nee.

Marianne: Maar dat is een beetje een dilemma. Ben je nog wel veilig op de fiets? Zolang je bij de rode stoplichten wacht wel denk ik, maar...

Harry: Ja...

Marianne: Wat vind je er zelf van?

Harry: Tja, als jij vindt dat het niet veilig meer is dan is het niet veilig meer.

Marianne: Heb je niet het gevoel dat je dan aan een lijntje gehouden wordt?

Harry: Nee. Dat gevoel heb ik niet.

Marianne: Maar daar word je niet verdrietig van of?

Harry: Ik zie het niet als een verlies.

Marianne: Je vindt het gewoon fijn als ik met je mee ga?

Harry: Ja ik vind het fijn als jij met me mee gaat.

Marianne: Oké nou dat is in ieder geval een compliment voor mij.

Harry: Ja. Zo, de vogeltjes in de tuin die zijn druk bezig.

Marianne: Net zoals vorige week was het de computer, nou zijn het de vogeltjes in de tuin die afleiding hebben.

Harry: Geven.

Marianne: Geven. Maar je bent heel snel afgeleid.

Harry: Ja.

Marianne: En dat is op de fiets ook zo want op de fiets, regelmatig kijk je gewoon naar links en naar rechts en niet recht vooruit. En dat is toch niet helemaal handig.

Reacties:

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *