In een eerder dagboek hadden Harry en Marianne het over hun aanvraag bij Handen in Huis. Deze week is het zo ver.

Harry: Hier is het koppel weer. Ik lees nu even voor uit eigen werk. Marianne gaat naar Sofia en ik krijg hulp van Handen in Huis.

Marianne: Even vertalen: Ik ga een paar dagen met vakantie naar mijn zoon en kleindochter, en jij krijgt hulp aan huis 24 uur per dag. Van Handen in Huis.

Harry: En die mevrouw is geweest. Om kennis te maken.

Marianne: Nou dat viel niet tegen.

Harry: Dat viel niet tegen nee. Een resolute dame.

Marianne: Die heb jij wel nodig.

Harry: En die heb ik nodig.

Marianne: Maar het is wel bijzonder dat er iemand zo lang bij jou in huis komt alle zorgen overnemen. Dat ik een paar dagen weg kan. Kijken wat dat gaat brengen, vijf dagen.

Harry: Als het bevalt kunnen we het altijd nog een keer doen ja.

Marianne: Ja er is een nieuw kleinkind op komst dus dan kan ik van het najaar nog een keer gaan of zo. Vind je dat goed?

Harry: Is goed.

Marianne: Jij vindt alles best he. Het is wel jammer van de wijkverpleging natuurlijk. Dat daar wachtlijsten zijn. Dat dat al maanden geleden aangevraagd is en ja het is er gewoon niet. Ze kunnen moeilijk een blik mensen opentrekken. Jammer maar waar.

Harry: Ja dat was het dan.

Marianne: Tot de volgende keer.

Harry: Ja!

Jouw verhaal op deze site?

Heb je ook een leerzaam verhaal, inspirerend idee of nieuwe invalshoek? We horen graag van je!
Bijvoorbeeld in de vorm van een blog of dementiedagboek. Op deze pagina lees je hoe je kan bijdragen aan Dementieweb.

Reacties:

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *