Harry: Oké hier is het duo weer.

Marianne: We zijn vorige week naar het Alzheimer Café geweest. Waar ging dat over? Over ethische dilemma's bij de dementie. En toen kwam ter sprake onze volmacht. Jouw volmacht.

Harry: Mijn volmacht.

Marianne: Dat hebben we bij de notaris afgesproken. En waarom is dat zo belangrijk?

Harry: En dat bleek cruciaal, want een hele hoop mensen doen dat niet. En als je het niet doet dan kom je voor ik weet niet wat voor beroerde dilemma’s.

Marianne: En waar denk je dan aan?

Harry: Aan euthanasie.

Marianne: Ja maar dat valt er niet helemaal onder.

Harry: Dat valt er niet helemaal onder nee.

Marianne: Maar ik denk wel afzien van behandeling. Maar sowieso dat je weet dat iemand anders die vertrouwt is jouw wil kan doorzetten. Als jij het zelf niet meer kan. Zoiets toch? Harry: Zoiets is het.

Marianne: Hoe denk jij daar over?

Harry: Ik ben dolblij dat we het gedaan hebben.

Marianne: Aan wie heb je volmacht gegeven?

Harry: Aan jou.

Marianne: En jij vertrouwt daar helemaal op?

Harry: Ik vertrouw daar helemaal op.

Marianne: Dat is voor mij ook een heel goed gevoel. Dat jij toch het idee hebt dat wat ik voorstel, dat dat dan goed is. Want meer en meer zal je daar last van krijgen. Dat je zelf niet meer kan beslissen.

Harry: Waaraan en waaraf.

Marianne: Ja. Nou daar willen we eigenlijk een beetje reclame voor maken. Maar dit vonden wij belangrijk. Was dat je boodschap voor deze week?

Harry: Dat was mijn boodschap voor deze week.

Reacties:

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *