'Ik heb vandaag een gedicht wat ik heb geschreven:

"Soms, heel even, bekruipt mij het gevoel

Dat mensen niet snappen, hoe ik me nu voel

Voor de buitenwereld, iemand die loopt te stralen

Maar niemand ziet, dat ik blijk te verdwalen

Verdwalen in emoties, gevoelens van vreugde en verdriet

Die vreugde laat ik zien, maar het verdriet niet

Dus oordeel niet te vlug, over iemands vreugde en verdriet

Soms is de waarheid anders, dan je aan de buitenkant ziet."'

Jouw verhaal op deze site?

Heb je ook een leerzaam verhaal, inspirerend idee of nieuwe invalshoek? We horen graag van je!
Bijvoorbeeld in de vorm van een blog of dementiedagboek. Op deze pagina lees je hoe je kan bijdragen aan Dementieweb.

Reacties:

  1. Beste Henk,

    Wat een mooi gedicht en zó waar.

    Ik ga dit delen op Facebook delen als je het goed vindt.

    Want in mijn geval kom ik nog zó goed over, maar dat is allemaal schone schijn. Ik voel mij vaak wanhopig omdat ik zovéél dingen vergeet.

    Dank je wel Henk!

Eén antwoord op “Henk – Oordeel niet te vlug”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *