''Aanvulling op mijn fragment uit mijn dagboek ‘probeer vriendschap te sluiten met meneer Alzheimer’ zou ik het nog volgende willen zeggen: Als je de diagnose hebt gekregen van dementie, moet je dat verwerken. Wat mij enorm heeft geholpen is om meteen vanaf het begin informatie zoeken wat je diagnose inhoudt. Zo open mogelijk zijn naar buiten. Naar familie, vrienden. Zodat ze begrijpen waarom je soms anders reageert of afspraken vergeet. Betrek je naasten erbij want die heb je hard nodig. Dingen die je niet goed meer afgaan moeten worden overgenomen en dat is soms niet makkelijk, want wat je al heel lang zelf hebt gedaan zoals bijvoorbeeld administratie is dan moeilijk om los te laten. Doe ik dat niet dan komen we voor verassingen te staan. Heb overleg met een casemanager die je kan helpen bij de vele vragen die er zijn. Deze casemanager krijg je aangeboden via de huisarts of geriater of neuroloog. Zoek contact met lotgenoten. Waar ik zelf steeds weer van geniet is twee keer in de week met een groep op stap gaan. De ene dag is het natuur en lekker wandelen. De andere dag museumbezoek. Dit zijn voor mij dagen waar ze niet aan moeten komen. Ik heb daar enorm profijt van. Het stimuleert mijn hersenen en je hebt sociale contacten in zo’n groep. In een groep lotgenoten kan je jezelf zijn. We begrijpen en steunen elkaar wanneer nodig. Probeer zo veel mogelijk alles zelf te blijven doen. Steeds weer herhalen van de dingen is goed om het verlies daarvan te beperken. Natuurlijk gaat het proces door maar op deze manier kan ik er makkelijker mee om gaan.''

Jouw verhaal op deze site?

Heb je ook een leerzaam verhaal, inspirerend idee of nieuwe invalshoek? We horen graag van je!
Bijvoorbeeld in de vorm van een blog of dementiedagboek. Op deze pagina lees je hoe je kan bijdragen aan Dementieweb.

Reacties:

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *