Arita: Miriam, als ik jou zie en je zo bezig bent en van alles doet, en ook alles onthoudt wat je moet doen. Dan denk ja, dat deed ik ook. Maar dat kan ik niet meer. Ik moet alles opschrijven en dan gaat alles veel trager. Maar ja, dat geeft niet. Ik kon het vroeger wel en nou niet. En jij doet het nou. Nou, dat is toch geluk hebben.

Dochter: Heb je daar last van?

Arita: Nee, ik merk het op en ik ben even geïrriteerd, maar dan denk ik: Ja, dat hoort erbij, als je zo oud wordt en je bent aan het dementeren. Maar ja, dat is de prijs die je betaalt voor die lange leeftijd. Voor je hoge leeftijd. Niks aan te doen.

Dochter: En kan je je daar makkelijk overheen zetten?

Arita: Ja! Ja. Ja, ik kan me erbij neerleggen, laat ik het zo zeggen. Ik zet me er niet overheen, dat is te veel moeite. Ik leg me erbij neer. Ja, ik denk dat ik een redelijk goed incasseringsvermogen heb.

 

[archief]

Mei 2018 is Arita helaas overleden.

Jouw verhaal op deze site?

Heb je ook een leerzaam verhaal, inspirerend idee of nieuwe invalshoek? We horen graag van je!
Bijvoorbeeld in de vorm van een blog of dementiedagboek. Op deze pagina lees je hoe je kan bijdragen aan Dementieweb.

Reacties:

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *