"Ik zou even verder melden over mijn sociaal isolement waarin ik niet wil geraken, maar wat me wel een beetje overkomt. Tot nu toe ik heb gisteren het Odensehuis al genoemd en daar ben ik de enige hoog opgeleide die intussen alle andere dementerenden wel kent. Zo zijn overblijvende de komende directrice en de vrijwilligers of stagiaires om tegen te praten en zij hebben met dagelijks bij plus minus tien tot vijftien deelnemers ook wel wat meer te doen. Dus dat betekent dat ik op het Odensehuis ook vrij weinig vasculair dementen tegenkom. Ja één keer in de veertien dagen dan ontmoet ik twee mannen toevallig op de Gedachtenkamer. En dat is weer aanstaande woensdag."

Reacties:

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *