'Twee keer per week heb ik fysiotherapie. Vorige week stelde Suzan, de fysiotherapeute, aan ons de vraag: "Stel, je valt hier neer. Moet ik je dan wel of niet reanimeren?" Ik zei: "Daar heb ik nooit over nagedacht." Dat heb ik nu dus wel. Bijna iedereen hecht aan het leven, mijn eerste opwelling is dan ook, natuurlijk wel reanimeren. Daarna komt het nadenken. Ik heb de ziekte van Parkinson, met allerlei lichamelijke ongemakken, en een sterke achteruitgang in het geheugen. De ziekte is progressief, het zal alleen maar erger worden. Stel dat ik een infarct of een cva krijg, hoe kom ik eruit na reanimatie? Waarschijnlijk veel slechter. Wil ik dat? Welk perspectief heb ik, en de mensen in mijn omgeving, daarna? Nee. Als ik omval, helaas. Niet reanimeren.'

Reacties:

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *