'Ik wil eindigen met een gedicht wat ik gemaakt heb in die tijd, en het luidt als volgt:

Zoals ik was.

Blijf denken aan mij zoals ik was
Toen ik veelal mijn rondje liep en nog boodschappen deed
Hoe ik nog alles voor elkaar had
Gewoon, alles nog kon doen, zonder te verdwalen
Blijf denken aan mij zoals ik was
Toen ik nog wist
De datum en de dag
Mijn verjaardag nog kon onthouden
Ik nog tranen kreeg van de lach en mezelf nog kon vertrouwen
Blijf denken aan mij zoals ik was
Toen ik nog wist dat ik een vrouw en kinderen had
En nog wist wie ik zelf was
En ik de namen niet vergat
Blijf denken aan mij zoals ik was
Dan is het net alsof ik je weer herken
Blijf denken aan mij zoals ik was en niet zoals ik geworden ben

 

Dit was het voor vanavond. Daag!'

Reacties:

Eén antwoord op “Henk – Zoals ik was”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *