Omgaan met een diagnose

Wanneer je vermoedt dat je dementie hebt, dan kan het moeilijk zijn om daarmee om te gaan. Misschien herken je de klachten uit de tijd dat je eigen vader of moeder aan dementie leed, en heb je daar verdrietige herinneringen aan. Of je schaamt je, of raakt gefrustreerd door de dingen die niet meer lukken. Soms duurt het daardoor een tijd voordat je met een dokter durft te praten. Houd in je achterhoofd dat het vaak oplucht als je eenmaal weet wat er aan de hand is. Ook voor familie en vrienden is dat zo. Zij kunnen na een diagnose vaak meer begrip opbrengen voor dingen die hen voorheen irriteerden, bijvoorbeeld dat je regelmatig vergeet om de deur op slot te doen.

Dat neemt niet weg dat het besef dat je dementie hebt, natuurlijk hard aan kan komen. Je wordt geconfronteerd met je eigen sterfelijkheid. Een diagnose kan je bovendien onzeker maken. Je staat dan meer stil bij de dingen die mis gaan. En zelfs als ze niet mis gaan, ben je je bewuster van die mogelijkheid. Het kan maken dat je voorzichtiger wordt, minder makkelijk contact legt met anderen.

Het kan in deze situatie helpen om op zoek te gaan naar plekken waar men op de hoogte is van je diagnose, zodat contact leggen makkelijker wordt. Zo zijn er inloophuizen en Alzheimer Café's waar je vrijblijvend een kijkje kan nemen.

Het kan zo zijn dat je bang bent om anders behandeld te worden als mensen merken wat er aan de hand is. Die angst is niet geheel onterecht, want veel mensen begrijpen helaas nog niet goed wat het betekent om dementie te hebben. Dat je na je diagnose niet meteen verandert in een patiënt die niets meer kan of weet. En dat je nog steeds met respect behandeld wil worden, net als ieder ander mens.

Of je je diagnose wel of niet deelt met je omgeving, is dan ook een persoonlijke keuze. Wel kan het een hoop stress geven om steeds te moeten doen alsof er niets aan de hand is. Voor veel familieleden en vrienden werkt dat ook vervreemdend: als je niet deelt wat er aan de hand is, worden zij op afstand gehouden. Vaak kunnen mensen in je omgeving je beter helpen wanneer zij begrijpen wat er speelt.

Lees hier meer over de reacties van de omgeving.

Het is tenslotte goed om te beseffen dat dementie vaak een lang(zaam) proces is: zeker in de eerste jaren verandert er voor de meeste mensen nog niet zo heel veel. Het lukt dan nog goed de dingen te doen die je voorheen ook deed.

Na verloop van tijd zal je waarschijnlijk wel meer van je dementie gaan merken. Je raakt bijvoorbeeld de concentratie kwijt om een boek te lezen, ziet vuile vaat niet meer liggen of krijgt moeite met het herkennen van voorheen vertrouwde plekken. Dit soort veranderingen kunnen erg frustrerend zijn. Anderen zeggen hierover soms dat het niet went, maar dat ze er wel mee hebben leren omgaan. Inspiratie voor hoe daar een begin mee te maken, vind je hier.