Veranderende relaties

"Ik zie aan mijn vrienden dat ze zich geen houding weten te geven"

"Ik wil mijn kinderen niet tot last zijn"

Het kan helpen bij familie en vrienden aan te geven wat je wel en niet prettig vindt in de omgang: mag dementie bijvoorbeeld onderwerp zijn van gesprek, of praat je er liever niet over? Door dit te bespreken, kan je ongemak wegnemen bij de ander. Soms lijkt het voor een ander makkelijker om met je partner te praten in plaats van met jou, of om zelfs helemaal weg te blijven. Door duidelijk te zijn over wat voor contact je prettig vindt, kun je voorkomen dat mensen toegeven aan hun gevoelens van ongemak. Uiteindelijk is het natuurlijk nooit je eigen schuld dat anderen het moeilijk vinden om zich te verhouden tot jouw ziekte.

Overweeg om aan te geven welke steun je nu of in de toekomst graag van je omgeving ontvangt. Misschien wil je samen musea bezoeken, boswandelingen maken, boodschappen doen, post bekijken, koken, of wat regelmatiger koffie drinken.

Sommige mensen ervaren dat anderen hen niet serieus nemen als zij proberen te bespreken waar zij last van hebben. Dementie is immers niet zo makkelijk aan iemand af te zien als een gebroken been. Krijg je met oordelen te maken, laat dan merken dat je het vanzelfsprekend vindt dat anderen aannemen wat je zegt, ook al zien ze niet direct wat er speelt. En dat ze jou accepteren zoals je bent, ook als je niet meer weet hoe je koffie moet zetten. Desondanks kan het gebeuren dat je met vervelende reacties te maken krijgt. Besef dat dit bijna altijd meer zegt over het onvermogen van de ander dan over dat van jou.

Wat ook een belangrijke rol speelt, is de aard van de relatie die je al had met de mensen in je omgeving. Wanneer contact tussen ouders en kinderen bijvoorbeeld al moeizaam was, zullen kinderen over het algemeen niet plotseling elke dag langskomen na een diagnose dementie. Soms verbetert de relatie tussen ouder en kind juist wel. Dat kan ook tussen partners gebeuren. Dan zorgt de dementie er bijvoorbeeld voor dat er een hele andere kant van jezelf naar boven komt, een kant die blokkades in een gespannen relatie wegneemt.

Hulp van je netwerk

Wanneer je alleen woont, kan je sneller moeite krijgen om je te redden in het dagelijks leven. Er is dan immers geen partner die je helpt met het herinneren van afspraken, of die huishoudelijke taken op zich neemt. Het kan daarom verstandig zijn familie en/of vrienden op tijd in te lichten over je situatie. Je kunt dan samen bespreken hoe mensen die op afstand wonen je toch kunnen helpen. Daarbij kun je denken aan iemand die samen boodschappen wil doen, iemand die volgens een vast schema op de koffie komt, en weer een ander die je ziekenhuisafspraken voor je bijhoudt.

Wat de aard van de relaties met je omgeving ook is, het kan helpen om professionele ondersteuning te krijgen in het onderhouden van die relaties. Misschien vind je het moeilijk om anderen om hulp te vragen, wil je mensen niet te veel vragen of tot last zijn. Vaak weet je ook niet goed bij wie je terecht kunt.

Een professional kan helpen je netwerk in kaart te brengen, en je ondersteunen bij het betrekken van jouw omgeving. Want dementie of geen dementie, je kring van naasten speelt een belangrijke rol in de mate waarin je van het leven geniet.

Een overzicht van hulp bij het in gesprek gaan met je omgeving vind je hier.