Winterzon

Door: Irma Heerink-Engbers

Je zit in het winterzonnetje achter het raam te knikkebollen. Naast je zit een geduldige, lieve verzorger. Ogenschijnlijk een rustig beeld.
De afgelopen uren heb je echter veel kilometers gemaakt achter je rollator. Je bleef maar rondlopen terwijl je eigenlijk doodop bent. De verzorger heeft het voor elkaar gekregen haar rust even op jou over te brengen door gewoon naast je te gaan zitten. Nu ben je ongeveer buiten bewustzijn. Maar je weet nog wie ik ben. Dat blijkt als je hard mijn naam roept omdat ik even uit beeld ben. Ik dacht dat je niet eens in de gaten had dat ik er was…

Je ziet er mooi uit. Wonderlijk genoeg, want van getut ben je eigenlijk nooit gediend, hebben de verzorgers op jouw verzoek gistermiddag krulspelden in je haar gezet. Het is lang en dus golft het nu. Ongeveer net zoals toen je ging trouwen. Het is een ontroerende gedachte op dit moment met een bijpassend beeld.
We kijken samen de fotoboeken van verjaardagsfeesten. Je herkent steeds jezelf, wijst het aan en zegt dan “dat ben ik”. Het doet me denken aan de tijd dat het andersom was…
Wat later slaat de onrust weer toe. Je wilt dat ik de fotoboeken opruim en ook de gebruikte kopjes. Met de mededeling dat we zo moeten gaan.
Je verstaat of begrijpt in ieder geval mijn “we blijven nog even hier…”

“Dat kan niet”, zeg je, “want ik moet naar huis. Ik moet lopen, lopen, lopen, lopen, wat anders?” Kernachtig dat je dat aangeeft. Je wilt niet verpieteren, wegglijden, alleen maar niets doen. Je wilt er koste wat kost bijblijven. De tranen maken je ogen glanzend… Ik slik die van mij weg. Verwarring, verdriet… Ik voel diep van binnen wat jij moet meemaken op dit moment. En tegelijkertijd weet ik dat ik er helemaal niets aan kan doen om dat te verzachten of weg te nemen. Zie ons, twee hulpeloze kinderen in de winterzon…

Jouw verhaal op deze site?

Heb je ook een leerzaam verhaal, inspirerend idee of nieuwe invalshoek? We horen graag van je!
Bijvoorbeeld in de vorm van een blog of dementiedagboek. Op deze pagina lees je hoe je kan bijdragen aan Dementieweb.

Reacties:

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *